Dorothea Tanning, Birthday

Dorothea Tanning, yetmiş yıllık kariyeri boyunca resim , heykel , tasarım, illüstrasyon ve yazarlık yapan sürrealist bir sanatçıydı. Resimlerinde insan figürünü, bilinçaltını, rüya manzaralarını, cinselliği ve arzuyu konu aldı.

Dorothea Tanning için “doğum günleri,” dönüşümün bir metaforuydu. Sanatçının karakterlerini sıklıkla fiziksel, duygusal veya psikolojik başkalaşım durumlarında görüyoruz. Çalışmaları fantezi, gerçeklik, duyum ve hayal gücünün birleştiği eşik ve geçiş alanlarıyla meşgul olduğunu gösteriyor

Tablo melez parçalardan oluşuyor; gerçeklik ile fantezinin birleşimi, sıradan ve büyülü, kentsel ve rustik. Figürün genel izlenimi kozadan çıkan bir kadın gibi. Hem doğanın hem de kültürün kaynaşması olan bu göz kamaştırıcı genç kadın, bilinmeyen ama heyecan verici bir maceranın eşiğinde duruyor sanki.

Çıplak geometrik ortam, katmanlar ve erotik pozlama, tamamen modern yüz ve saç ile antika veya peri masalı kıyafetlerinin tuhaf birleşiminden oluşan ayrıntılı kişisel imaj görüyoruz. Dantel manşetli, teatral, koyu mor ve altın rengi bir ceket göğüslerini ortaya çıkarırken, bir çeşit ota benzeyen, birbirine dolanan kökler ve ince dallar, Uyuyan Güzel’in etrafındaki böğürtlenler veya perisi Daphne’nin içine girdiği çalı gibi onu kısmen kaplıyor, dönüştürüyor. Hem doğa ve kültür mitleri iç içe geçmiş gibi ve hem tam olarak öyle de değil gibi. Ayaklarının dibinde bir yaratık, kanatlı bir lemur var. Lemur, yalnızca Madagaskar’da bulunan ve uzun süredir gece ve ölülerin ruhlarıyla ilişkilendirilen bir gece hayvanıdır.

Tabloda gerçekçilik ne fotografiktir, ne ilkeldir, ne saftır, ne de on dokuzuncu yüzyıl akademik resmini taklit edecek şekilde abartılmıştır. Bu, anlık duyuların ötesindeki bir dünyayı çağrıştırmasını daha da gizemli ve etkili hale getiriyor.

Max Ernst arkadaşı julien Levy’nin tavsiyesi üzerine, o zamanki eşi Peggy Guggenheim’ın planladığı bir sergi için uygun bir parça olup olmadığını görmek için atölyesine gider ve bu tabloyu görür. Ernst tablodan ve muhtemelen Tanning’in kendisinden o kadar etkilenir ki, ona bir satranç oyunu önerir. Daha sonra sürrealizm ve dadaizm’in öncülerinden Max Ernst ile birbirlerine aşık olacak ve evleneceklerdir.Ernst, onu o zamanki eşi sanat koleksiyoncusu Peggy Guggenheim’ın galerisinde düzenlenen bir grup sergisine katılmaya ikna etti . Amerika Birleşik Devletleri’nde kadın sanatçılara adanmış ilk sanat sergisi olarak kabul edilen “31 Kadının Sergisi”, 1943’te Art of This Century galerisinde açıldı. Sergide Tanning’in yanı sıra Frida Kahlo , Leonor Fini , Kay Sage , Leonora Carrington ve Louise Nevelson’ın eserleri de yer aldı.

Max Ernst, Dorothea Tanning

“Doğum günü” kavramı sanatçının çalışmalarında birçok kez yeniden ortaya çıkıyor. Bu, salt doğallığın kutlanmasından ziyade önemli bir eşiği, güçlü ve son derece kişisel bir dönüştürücü durumu simgeliyordu. Tanning, doğumun ve bilinçli uyanmaların fiziksel aşırılıklarını, insanlık tarihinin şiddetli dramasının daha geniş dokusuyla ilişkilendirir. Tanning bunu yaparak yaratma, üreme ve yok etme eylemlerini bir araya getiriyor ve bize bunların yaşam deneyimi sürekliliği içinde ne kadar kolay birbirlerinin içine ve çevresine katlandıklarını gösteriyor. Tanning’in çalışmaları genellikle dişil formun, sınırlarının, hareketlerinin ve duyumlarının etrafında şekilleniyor. Kadın bedeninin annelik döneminde veya şiddete maruz kaldığında yaşadığı deneyimlerden büyülendiğini söyler.

Dorothea Tanning’in sanatçı olarak mükemmel becerisi, hayatı boyunca meslektaşları arasında takdir edildi ve çalışmaları Tate, San Francisco ve New York Modern Sanat Müzeleri ve Paris’teki Pompidou Merkezi gibi uluslararası galerilerde yer aldı.