Kategori
Kitabên mayî yên çapnebûyî yên Mehmed Uzun qeflebiqefle bi awayekî spehîtir û tîtîztir û bi hûrbûneke baldar, bi amadekariya dostê hêja Ferhadê Mihemed, ji bo Weşanxaneyê Selê tên hazirkirin. Herweha dê dewama wan bê. Fermo. Devamı İçin Tık Tık
Yazmak, diye düşünüyordum, iradeden yoksun bir eylem olmalı. Söylenecek şey, derin okyanus akıntısı gibi kendiliğinden akıp çıkmalıdır yüze. Yani yaşamın biriktirdiği zehiri atmak için yazar insan. Masumluğunu yeniden elde etmeye çalışır, oysa (yazarak) yapmayı başarabildiği tek şey, dünyayı kendi yanılgısının virüsüne karşı aşılamaktır. Hiç kimse kağıt üstüne tek sözcük dökmezdi, inandığı şeyi yaşamaya cesareti olsaydı. Daha kaynağındayken sapıyor esini. Devamı İçin Tık Tık
Helbling, bir bankada çalışkan bir memur olarak görev yapıyordu, bankayı bırakıyorum ama “çalışkan”ı silmek zorundayım. Haydi, uğurlar olsun şu senin “çalışkan”a! Hayır, Helbling kesinlikle çalışkan değildi, tersine bir günah kadar miskindi. Genç ve yakışıklıydı, terbiyeli ve nazikti, düşünülebilecek her şeydi o; ama sadece çalışkan değildi; dakiklik söz konusu olduğunda, hali haraptı. Geç kalkmak onun temel kusuruydu.
Bizi bulduklarında o artık yaşamıyordu. Sevgili arkadaşım Derin’i öldürdüğümü söylediler. Derin’i öldürecek kadar kendimi kaybetmiş olamazdım. Derin’le ikimiz, o kadar çok benziyoruz ki herkes bizi ikiz sanıyor. Aynı yumurta ikizleri; saç renkleri, kan grupları ve diğer şeyleri aynı olanlardan, birbirinin tıpkısı olan iki kız. İnsan kendine bu kadar çok benzeyen birini bulmuşken niye öldürsün ki, dedim. Çok mantıksız şeyler söylediler.
Benim adım Helbling, kendi hayat hikâyemi anlatmak istiyorum, çünkü başkasının bunu yapma ihtimali yok. Tabii, insan türünün akıllanmasıyla birlikte günümüzde, benim gibi bir kişinin oturup da kendi hayat hikâyesini yazmaya koyulması akıl kârı bir iş olamaz. Kısa olacak, hikâyemi kastediyorum, çünkü ben daha çok genç biriyim, bu hikâyenin de kuşkusuz eksik yanları olacak; ayrıca büyük ihtimalle uzun bir süre yaşayacağım.
Patti Smith’in 24 Eylül 2018’de Paris Review Of Books’da yayımlanan A Responsible Freedom: Patti Smith on “Little Women” yazısının çevirisidir.
Gençliğe doğru çıktığım yolculuğun başında belki de hiçbir kitap bana, Louisa May Alcott’un en çok sevilen eseri Küçük Kadınlar’dan daha iyi bir yol gösterici olmamıştır. Sadece on yaşında sıska ama kuvvetli bir hayalperesttim. Toplumsal cinsiyet normlarının katı bir şekilde tanımlandığı 1950’lerde büyüyen bir erkek Fatma için hayat daha o zamandan zorluklarını göstermeye başlamıştı. Devamı İçin Tık Tık
