Silav, ji bo pirsên tên kirin bersiveke gelemperî yê agahdariyê -esasa pênasînê de, di cejnê de raftîng- cihê ku min kamp lê dikir, min ji bo we nivîsî. Her wextê ku ez diçim Manavgat, Köprülü Kanyonê teqqez berê min li Eco Family Parkê ye, ez li wir bi cih dibim.
İtalya’nın çıkardığı en büyük yönetmenlerden Michelangelo Antonioni, kendine has sinema anlayışıyla sürdürdüğü 50 yıllık kariyerinde sayısız başyapıta imza attı.
Bu kitap, Ortadoğu’da oligarşik bir yönetim oluşturarak, bölgede ilk sosyalist yapılanmayı tesis etmeye çalışan Karmatîlerin faaliyetlerini ele almaktadır. Karmatîler hakim olduğu bölgelerde İktisadî imkan eşitliğini sağlamaya çalıştılar. Devamı İçin Tık Tık
Sonsuzluğun var olduğu, ekolojik bir denge içerisinde birçok şeyin en bâkir ve en temiz yaşandığı, özgürlüğü acılarla harmanlanmış Kürdistan dağlarından son kez bakıyorum; engin ovaların rengini ve vadilerin keskinliğini gözlerime hapsederek…
Çabuk demoralize olan, sıkıntıya gelemeyen ve sıkıntısını giderme adına sürekli arayışlar içinde olan insanlarla kaplandı birden çevrem. Yanımdaki kadın, hunharca sakız çiğniyor. Sakızı ağzında her çevirişinde kemiklerimi kırıyorlar sanki. Hani zamanın tüm haşmetiyle, ağırlık merkezi olarak belirlediği anın üzerine çöküp, insanın tepesinden bir lanet gibi yağdığı anlar vardır. İşte bu, öyle anlardan biri.
“Özgürleştirmeksizin eğiten aptallaştırır.”
Rancière’nin, eğitimi Michel Foucault gibi doğrudan bir “iktidar mücadelesi” olarak değerlendirmek yerine, “özgürleşme ve eşitlik pratiği” olarak ele aldığı, zihinsel özgürleşmenin koşullarını incelediği ve mevcut eğitim sistemlerinin eleştirisi olan bu kitap, özellikle eğitimciler tarafından sık okunan kitaplardan biri -öyle de olmalı-.
